قتاده گفت : رسول - عليه السّلام - چون به كارزارى حاضر آمدى ، گفتى : ربّ احكم بالحقّ . و بعضى دگر گفتند ، معنى آن است كه : ربّ احكم حكمك الحقّ . قرّاء در آيت خلاف كردند ، حفص خواند : * ( قالَ رَبِّ ) * ، على الخبر ، و دگر مقريان ( 1 ) « قل » على الامر . و ابو جعفر خواند : ربّ احكم ، به ضمّ « با » اتبع الضّمة الضّمّة . و باقى قرّاء ، « ربّ » به كسر « با » ابقاء على اصله . و يعقوب خواند : ربّى احكم بالحقّ ، بر افعل تفضيل به فتح « الف » و رفع « ميم » ، چنان كه جمله باشد از مبتدا و خبر ، يعنى خداى من حاكمتر است به حق . * ( وَرَبُّنَا الرَّحْمنُ الْمُسْتَعانُ عَلى ما تَصِفُونَ ) * ، و خداى ما بخشاينده و يارى خواسته است از او بر آنچه شما مىگويى و وصف مىكنى . ابن ذكوان عن ابن عامر خواند : على ما يصفون ، بالياء خبرا عن الكفّار ، و باقى قرّاء به « تا » ى خطاب ] ( 2 ) .

--> ( 1 ) . آج ، لب : مفسّران . ( 2 ) . اساس : تا بدين جا ندارد ، از آط افزوده شد .